Weblog

Vandaag zijn we bezig met een vragenlijst naar de manier waarop educatieve uitgeverijen tegen het jonge kind aankijken. Dan komt de vraag naar voren hoe een kind zich ontwikkelt. In de afgelopen jaren heb ik vaak mensen horen zeggen dat een kind zich vanzelf ontwikkelt. Als je maar de juiste materialen aanbiedt en het kind daarin volgt dan leert het zelf keuzes maken en ontwikkelt het zich al spelend. Maar is dat zo?

Lees meer: Kinderen ontwikkelen zich niet vanzelf

Eerder met Zita een portfoliogesprek gehad, vandaag met Yanna. De portfoliogesprekken houden we vijf keer per jaar, steeds in de laatste twee weken voor een vakantie. In de gesprekken met hen, deze twee meisjes van 6 en 5, zie je hoe het leren op De Vrije Ruimte gaat als je nooit op een andere school hebt gezeten. Aan hen hoef je niets uit te leggen, zij zien hoe hoe het gaat en sluiten zich ergens bij aan, of niet. Ze weten dat als ze zich inschrijven voor een vak van hen verwacht wordt dat ze er dan ook alle keren bij zullen zijn. Tot nu toe speelden ze vooral, maar wel vaak in of naast de ruimte waar lessen gegeven werden. Aan techniek deden ze al vrij snel mee. Wie vindt het nou niet leuk om zijn eigen zoötroop te maken?

Lezen en schrijven wilden ze wel leren. Met Zita heb ik elke week een afspraak om haar eigen verhaal te schrijven. Lezen doet ze thuis, voor ze gaat slapen. Op school zien we daar niets van. Wie schetst mijn verbazing toen ze vandaag bij de taalclub opeens een hele zin voor kon lezen? Ze had het al wel gezegd: "lezen hoef ik niet te oefenen, dat kan ik al." Yanna oefende na de kerstvakantie iedere dag met schrijven, tot ze na een tijdje even genoeg had geschreven. Nu wil ze weer verder ermee. "Mag ik dan ook zo'n pen als Zita?" Zo gaat het als het vanzelf gaat. Kinderen geven aan wanneer ze iets willen leren, en hoe. Wij voorzien hen van onze aandacht, materialen, en waar nodig hulp. Steeds enthousiaster willen ze aan steeds meer dingen meedoen, steeds meer leren, omdat ze het zelf mogen kiezen.

Het is inmiddels een jaar geleden dat we als redactie van Kleuternetwerk gestart zijn met de website Digiprent.nl. In de afgelopen tijd hebben we een aantal boekjes als testboekje op deze website gepubliceerd. Soms ook met aanvullend lesmateriaal en daarop hebben we veel positieve reacties ontvangen. Vanaf nu gaan we structureel vorm geven aan Digiprent en wordt het direct gekoppeld aan het lesmateriaal. Wat gaan we doen?

In totaal 18 boekjes zullen als digitaal prentenboek volledig gratis beschikbaar komen. Zo kun je boekjes snel laten zien op het digibord of zelfs als YouTube video op je weblog of op de website van de school laten zien. Maar er is meer!

 

Lees meer: Digiprent achter de schermen

Is het niet heerlijk, om regelmatig feest te mogen vieren? Bij veel kleuters heb ik het gevoel, dat iedere dag een feest is. Altijd nieuwsgierig wat de dag weer heeft te bieden en vol overgave en plezier samen spelen!

Het doet me denken aan de spreuk: "Elke dag is het feest: je moet wél zelf de slingers ophangen"! Hoe feestelijk een dag is, hangt voor een groot deel af, hoe je zelf alles benadert.

Feesten die regelmatig op school gevierd worden, zijn de verjaardagen van de kinderen. Ook die spanning vooraf hoort bij het feest. De kinderen kennen het verjaardagsritueel met de liedjes, de spelletjes, de dansjes, het trakteren. Dat brengt me op een vraag: hoe wordt een verjaardag in jullie peuter- of kleutergroep gevierd?

Vorige week viel ik in bij een groep in de bovenbouw. Een verjaardag op een leuke manier vieren doen ze dáár ook graag. En daar hebben ze sinds kort een nieuw verjaardagsritueel. "Juf, mag ik de taart versieren en de kaarsjes uitblazen?" Taart? Kaarsjes? Ik zag niets. "Nee, op het digibord!"Eh ...... tja, waar kan ik dat vinden? Eén jongen schoot te hulp: ik weet waar dat is, en hij wees op het beeldscherm van de computer. "U moet op "essentials" (op z'n nederlands uitgesproken) klikken". Dat bleek inderdaad de goede aanwijzing, alleen kwam ik er niet verder mee. Toen hebben we maar feest gevierd zonder digitale taart, en keihard "hoera" geroepen, en gelukkig glunderde de jarige toen ook van oor tot oor!